جالب است بدانید که نسخه اولیه این کتاب، متنی پر از آمار، اعداد پیچیده و بسیار خشک بود. وقتی همسرم آن را خواند، با صراحت گفت: «این کتاب را هیچ‌کس نمی‌خواند!». ما نمی‌خواستیم کتابی بنویسیم که در قفسه دانشگاه‌ها خاک بخورد. پس نسخه اول را دور انداختیم و از نو شروع کردیم. تلاش کردیم مفاهیم سنگین آینده‌پژوهی و مدیریت را به زبانی ساده، داستان‌گونه و کاربردی مانند خواندن شعر «باز باران با ترانه» بنویسیم تا خواندنش برای عموم مردم لذت‌بخش و امیدآفرین باشد. در نهایت بر تلاش کردیم که به جای آن که به این سوال جواب بدهیم که: «در آینده، چه شغل‌های موفق هستند؟» به سوال بپردازیم که: «در آیندۀ شغلی، باید چه مهارت‌هایی داشته باشیم تا در هر شغلی موفق شویم؟»