معنای زندگی من در «آفرینش معنا» متجلی می‌شود؛ خلقِ معنایی که باور دارم تنها از مسیر «دانش» و «فرزانگی» می‌گذرد.

«دانش» برای من بسیار محترم و باارزش است و دوست دارم همواره با آن سروکار داشته باشم. منظورم از دانش، مجموعه‌ای از ابزارهای شناخت است که متمایز از احساسات و غرایز، با آزمون و تعقل، حقیقت را جست‌وجو می‌کند تا هم مسئله را برایم روشن سازد و هم راه‌حل آن را نمایان کند.

می‌خواهم این دانش را که سال‌هاست در فضای دانشگاهی تبدیل به غولی دست‌نیافتنی شده و عمدتاً در خدمت سازمان‌ها قرار گرفته است، ساده کنم. هدفم این است که با ایجاد هم‌گرایی میان دانش مدیریت و علومِ روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، فلسفه و ادبیات، امکاناتی فراهم کنم تا عموم مردم بتوانند مسیر زندگی روزمرۀ خود را آگاهانه مدیریت کنند.

اصل مهمِ دیگر برای من، «فرزانگی» است؛ یعنی آن نوع از فهم که کمک می‌کند در موقعیت‌های پیچیده، بر اساس واقعیت بیندیشیم، خردمندانه عمل کنیم و نتیجۀ آن را برای بهتر زیستن به‌کار گیریم. وقتی با دو بالِ دانش و فرزانگی به جهان بنگرم، می‌توانم معانیِ نویی خلق کنم که دنیا را برای خودم و دیگران به جای بهتری تبدیل کند.